Koło naukowe WUT Racing powstało ponad dekadę temu, aby studenci Politechniki Warszawskiej mogli realizować swoje talenty i pokazać je światu. Niedługo później światło dzienne ujrzał pierwszy bolid WUT-1, który stał się przepustką na najlepsze tory wyścigowe, na których od lat odbywają się zawody Formula Student. Wraz z rozwojem organizacji coraz mocniej zaznaczaliśmy naszą obecność w międzynarodowym gronie studenckich zespołów wyścigowych.
W krótkim czasie powstał bolid drugiej generacji, dzięki któremu święciliśmy z pewnością największe sukcesy w dotychczasowej historii.
Z czasem WUT Racing został znacząco rozszerzony o najlepszych studentów z innych warszawskich szkół wyższych. W naszych szeregach mamy także osoby na co dzień uczące się m.in. w Szkole Głównej Handlowej, które specjalizują się w działalności operacyjnej zespołu – logistyce, komunikacji oraz pozyskiwaniu funduszy. Podczas gdy stroną techniczną teamu nadal kierują głównie reprezentanci Politechniki Warszawskiej.
Formuła Student – międzynarodowa seria zawodów dla inżynierskich zespołów uniwersyteckich organizowana corocznie przez organizację Society of Automotive Engineers funkcjonujące od 1905 roku). Studenci z najlepszych uniwersytetów i politechnik z całego świata przez rok projektują, konstruują i budują bolid wyścigowy, aby po odbytej fazie testów ścigać się na największych i najsłynniejszych torach wyścigowych na świecie, jak chociażby brytyjskie Silverstone.
Formuła Student została zapoczątkowana za sprawą pierwszych zawodów SAE Mini-Indy w 1979 roku. Obecnie zawody odbywają się na wielu kontynentach w klasach pojazdów o silnikach spalinowych, silnikach elektrycznych, klasa Driveless – autonomicznego auta bez kierowcy oraz projektów wirtualnych dla zespołów, które dopiero rozpoczynają swoją działalność lub nie są w stanie z różnych powodów fizycznie zrealizować projektu do czasu zawodów.
Prezentacja, której celem jest zasymulowanie przez zespół założenia firmy zajmującej się produkcją i sprzedażą bolidów. Osoby prowadzące 10 minutową prezentację przed komisją sędziowską odgrywają rolę starających się o pozyskanie wkładu finansowego do ich nowego przedsięwzięcia przez bogatych inwestorów.
Konkurencja, podczas której reprezentanci zespołu prezentują kosztorys całego bolidu ze szczegółowym podziałem na najdrobniejsze jego elementy. Idea Cost’a polega na symulacji implementacji optymalizacji produkcji bolidów w fabryce. W związku z tym uwzględnia się produkcję każdego z kilkuset elementów składowych bolidu od bryły sześciennej materiału (tudzież inną handlową postać użytego surowca, dostępną i wyszczególniona w załącznikach do regulaminu) poprzez obróbkę zastosowaną w rzeczywistym procesie wytwórczym elementu, aż po ustandaryzowany koszt montażu elementu podczas złożenia bolidu.
Najwyżej punktowana spośród konkurencji statycznych. Również polega na zmaganiu między członkami zespołów a drużyną sędziów, będących specjalistami w poszczególnych dziedzinach konstrukcji takich jak: zawieszenie, układ przeniesienia napędu, elektronika, aerodynamika, konstrukcja nośna, kinematyka pojazdu i silnik. Jest to egzamin dla wiedzy i umiejętności inżynierskiej członków zespołu, podczas którego muszą oni dowieść sędziom, że rozwiązania zastosowane przez nich w bolidzie są wysokiej klasy lub przewyższają swoją wartością i pomysłem resztę zespołów.
Kierowca samochodu musi przejechać po 2 okrążenia na pętlach cyfry „8” w jak najkrótszym czasie i przekroczyć zjazdową linię mety. Każda z drużyn ma prawo wystawić do udziału w konkurencji maksymalnie 2 kierowców, z czego każdemu z kierowców przysługują po 2 przejazdy. Do klasyfikacji liczy się najlepszy uzyskany przez zespół czas przejazdu. Konkurencja ma na celu zbadanie osiągów zawdzięczanych pracy układów zawieszenia oraz aerodynamiki, podczas gdy bolid jest poddawany względnie wysokim wartościom sił przeciążenia bocznego.
Konkurencja polega na jak najszybszym pokonaniu przez samochód dystansu 75 metrów, przyspieszając z linii startu od 0 km/h. Każda z drużyn ma prawo wystawić do udziału w konkurencji maksymalnie 2 kierowców, z czego każdemu z kierowców przysługują po 2 przejazdy. Do klasyfikacji liczy się najlepszy uzyskany przez zespół czas przejazdu.
W dyscyplinie ważne jest pokonanie 1 okrążenia z linii startu do linii mety w jak najkrótszym czasie. Każda z drużyn ma prawo wystawić do udziału w konkurencji maksymalnie 2 kierowców, z czego każdemu z kierowców przysługują po 2 przejazdy. Do klasyfikacji liczy się najlepszy uzyskany przez zespół czas przejazdu.
Najważniejsza z konkurencji zarówno pod kątem emocji, testu dla samochodu jak również zdobyczy punktowej. Wyścig składa się z 23 okrążeń, gdzie pierwszy kierowca pokonuje 11, a drugi jedzie aż do mety ostatniego. Czas przejazdów wyścigu jest momentem kulminacyjnym zawodów Formuły Student. Kolejność startu bolidów jest określona odwrotnie do wyników z konkurencji sprintu tak, że jako ostatni jadą najszybsi. Jednocześnie na torze może jechać 5 bolidów, co stanowi wyjątek od reszty zawodów, gdzie w przebiegu wszystkich pozostałych konkurencji, a także warunków korzystania z areny rozgrzewkowej, tylko 1 auto może jeździć. Tor ma szerokość, która uniemożliwia jazdę 2 aut obok siebie oraz manewr wyprzedzania. To sprawia, że podczas wyścigu głównego od kierowców wymagana jest zdwojona ostrożność, sprawne kontrolowanie sytuacji na torze oraz jego drożności.
Do oceny w tej kategorii sędziowie poddają ilość zużytego przez samochód paliwa lub prądu w trakcie odbywanych konkurencji dynamicznych. Konstrukcje zużywające najmniej energii otrzymują najwięcej punktów.
Na początku rozejrzałem się dookoła i nie znalazłem samochodu,
o jakim marzyłem. Postanowiłem więc zbudować go sam.